Genomineerde bni-prijs 2013: Isabel Friederichs

26-09-2013

“Op de academie heb ik geleerd dat ik graag onderzoekend en iteratief te werk ga. Ik neem niet zomaar iets aan, maar wil dingen waar mogelijk graag op ware schaal testen. Deze uitkomsten gebruik ik vervolgens om verder te ontwerpen en weer te testen. Ik streef ernaar om menselijke interieurs te ontwerpen waar een evenwicht is tussen verschillende onderdelen, waarbij ik de dingen ook probeer te bekijken vanuit andermans perspectieven. Nu ik klaar ben wil ik graag ervaring opdoen in de praktijk. Opdrachten die met herbestemming te maken hebben, trekken me erg aan, omdat deze vaak beperkingen hebben die om interessante oplossingen vragen. Deze nominatie voelt voor mij als een mooie beloning na vier jaar studeren. Het is fijn om deze waardering te krijgen en het is erg motiverend voor de toekomst.”

Isabel Friederichs ontwikkelde tijdens haar studie interieurarchitectuur aan ArteZ in Zwolle grote belangstelling voor het fenomeen ‘tussengebied’. “Mijn fascinatie heeft alleste maken met de manier waarop de mens zich in de wereld verhoudt tot zichzelf, zijn omgeving en zijn medemens.” Haar fascinatie is het uitgangspunt geweest voor haar afstudeerproject waarmee ze is genomineerd voor de BNI-prijs. “In de afstudeeropgave werd gevraagd een ontwerp te maken voor een tijdelijk hostel voor festivalgangers, met restaurant en een zelf te bepalen derde programmaonderdeel, in mijn geval pop-up shops. De ruimte die voor het hostel beschikbaar werd gesteld was de derde verdieping van een leegstaand kantoorgebouw. Voor mijn ontwerp heb ik vooral gekeken naar de manier waarop privé en publieke gedeelten zich ten opzichte van elkaar verhouden en de mate van afscherming waar
in verschillende situaties om wordt gevraagd.

Nieuwe structuur
Eén van de problemen van leegstand is dat het nieuwe huurders vaak veel tijd en geld kost om een gebouw weer op te knappen. Daarom heb ik alvast een begin
gemaakt voor een volgende huurder. Dit permanente deel bestaat uit een nieuwe structuur van stijlen en lijnen om de constructieve kern van het gebouw heen,
die bovendien meer richting geeft aan de ruimtes en bijvoorbeeld ingevuld kan worden met kasten of zitplaatsen.

Verplaatsbare tafels
In mijn ontwerp voor het hostel bevinden zich tweepersoons gastenkamers tussen deze stijlen en lijnen. Elke ‘strookkamer’ bevat een slaap-/zitmeubel en een lineair
verplaatsbare eettafel met twee krukjes. Deze tafels kunnen verplaatst worden door middel van wielen die door U-profielen in de vloer lopen. Slapen doe je alleen,
waarbij je zelf kunt kiezen in welke mate je afgesloten wilt zijn van je omgeving.

Relaties
Omdat de stroken open zijn en de eettafels kunnen bewegen ontstaat er een gezamenlijke eetplaats waarbij je zelf je positie kan kiezen ten opzichte van je buurman en de persoon waarmee je de kamer deelt. De tafel weerspiegelt tegelijk ieders eigen persoonlijkheid en de relatie tussen de twee mensen aan de tafel en de relatie met de buren. Dit heb ik geconcludeerd na één-op-één onderzoek over de manier waarop twee mensen samen aan tafel zitten.”